Onzekerheid en bestaansangst

Onzekerheid, mensen houden er niet van.
Onzekerheid levert mensen soms een gevoel van angst een gevoel van vrees op.

Godsdienst en wetenschap proberen een antwoord te geven op de existentiële angst, bestaansangst, van de mens.
Het probleem begint bij het formuleren van de antwoorden.
Elk antwoord is incompleet en daardoor niet geheel juist. Onwaar zou je kunnen zeggen.

Wetenschap is ook niet de hele waarheid. Prof. Robert Winston zegt hierover: “De wetenschap is dus niet de waarheid. Het is een versie van de waarheid”. http://www.robertwinston.org.uk/
Hij verdedigt wetenschap wel, maar wil het vooral niet als de enige waarheid zien.

Met andere woorden het gaat wel om het gezonde verstand, maar om het inzicht dat de werkelijkheid en waarheid groter is dan wetenschap en natuurlijk ook godsdienst.


Ikzelf zie het zo:
 Religie begint met je mond houden. Er niet van uitgaan dat je de waarheid kent. Ik hanteer hiervoor de eerste tao van Lau Tze: "Elke tao die benoemd kan worden, is niet de echte tao."

Dit betekent voor mij wel dat je moet en mag en misschien zelfs "moet" zoeken naar antwoorden, echter wel in besef van de beperkingen die dat zoeken met zich mee brengt.

In het vak Religiologie vertrekken we vanuit de wetenschappelijk feitenkennis van vandaag. We verdedigen geen ideeën en standpunten. 


De mens werd van oorsprong geconfronteerd met een hem overweldigende natuur waarop hij geen antwoord had. Om hierop toch een antwoord op te geven ontstaan er tal van rituelen en overtuigingen.

Op zichzelf is er niets mis met overtuigingen en ideeën, zolang je de betrekkelijkheid ervan beseft. Bombadeer je ze echter tot waarheid dan krijg je een systeem dat je vervolgens weer problemen opleveren kan.